فرش ایرانی: داستانی که در تار و پود بافته شده است

مکانی برای یافتن دیدگاه های ژرف و جذاب درباره فرهنگ و تاریخ ایران.

فرش ایرانی فراتر از یک زیرانداز، تابلویی از تاریخ، اسطوره‌ها و احساسات بافنده آن است. این هنر کهن که قدمتی چندهزار ساله دارد، در هر گره‌اش رازی از فرهنگ ایرانی را پنهان کرده است. از فرش‌های ظریف و ابریشمی قم و کاشان گرفته تا گلیم‌ها و گبه‌های پرشور و رنگ عشایر قشقایی و بختیاری، هر کدام زبان خاص خود را دارند.

نقوش فرش ایرانی معمولاً از طبیعت و باغ‌های ایرانی الهام گرفته شده‌اند. طرح‌هایی مانند بته‌جقه (نماد سرو خمیده و تواضع)، شاه‌عباسی، و درخت زندگی، بازتاب‌دهنده جهان‌بینی و آرزوهای مردمان این سرزمین‌اند. رنگ‌های طبیعی که از روناس، نیل، پوست انار و پوست گردو به دست می‌آیند، به فرش ایرانی جلوه‌ای زنده و ماندگار می‌بخشند.

بافندگان فرش، اغلب زنان روستایی و عشایری هستند که بدون داشتن نقشه‌ای مکتوب و تنها با تکیه بر حافظه تاریخی و ذوق هنری خود، شاهکارهایی خلق می‌کنند که در موزه‌های بزرگ جهان می‌درخشند.